سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ساختار مكاني داده هاي جغرافيايي و تشریح داده های برداری و قواعد آنها

ساختار مكاني داده هاي جغرافيايي  

محيط GIS، قادر به طراحي  دنياي واقعي مي باشد زيـرا كـه داده هـاي مكـان مرجـع ، پيكرة اصلي ايـن سيـستم را تـشكيل مـي  دهـد . ايـن داده هـا از نظـر تئـوريكي داراي ساختارهاي متعددي مي باشند اما در بعد عملي  داده هاي مكاني بر حسب نوع و منبـع برداشت در سيستم هاي اطلاعات جغرافيـايي داراي سـاختارهاي ويـژه  اي هـستند . در ساختارهاي مكاني اشياء و پديده هاي جهان توسط مدلهاي داده اي مكاني نمـايش  داده مي شوند. مهمترين مدلها به شرح ذيل است:   

 

1. مدل برداري[1]

در مدل برداري اشيا يا عوارض در جهان واقعي به وسيله عناصر هندسـي نمـايش داده مي شوند . بدين معنا كه موقعيت هر شي به وسيله مختصات آن و توسط نقاط، خطـوط و سطوح مشخص مي شود . در اين مدل موقعيت ه ر نقطه به طور دقيق بـا يـك جفـت مختصات (x,y) در يك سيستم مختصات معين ارائه مي گردد  كه روابـط همـسايگي را نيز مي توان به آن افزود ، بدين معنا كه نقاط آغاز و پايان يك خـط و همچنـين سـطوح  مجاور آنها را تعيين نمود . اين ساختار در ارائة موقعيت پديده هـا دقـت بـالايي دارد و بنابر اين  براي تشريح موقعيت مكاني پديـده  هـاي نقطـه اي، خطـي و سـطحي بـسيار مناسب مي باشد.

اجزاء يك ساختار برداري عبارت است از:

  1. نقطه[2] كه موقعيت هندسي يك پديدة بـدون بعـد را نـشان مـي دهـد و داراي موقعيت x وy مي باشد.
  2. خط[3] براي نمايش پديدة تك بعدي بكار مي رود ، بدين معنـا كـه از نقطـه اي شروع و به نقطه اي ديگر ختم مي شود . و شامل مجموعه اي از نقـاط بـه هـم پيوسـته (x,y) است كه هيچ فضايي ميان آنها وجود ندارد.
  3. 3. سطح[4] از مجموعه اي از خطوط ساخته شده و براي نمـايش پديـده هـاي دو بعدي بكار مي رود. اين خطوط محدوده بوده و يك چند ضلعي را تشكيل مي دهند.

 

مدل رستری و وکتوری در GIS

 

روابط مكاني بين عوارض

روابط مكاني بين عوارض در مدل برداري در سـاختار هـاي  نـامنظم[5] و مـنظم 4 شكل مي گيرد. در ساختار نامنظم نقاط به صورت مختصات زوجي، خطوط بـه شـكل زنجيره اي از مختصات زوجي و سطوح نيـز در قالـب خطـوطي كـه سـطوح بـسته را تشكيل مي دهند نشان داده مي  شـود . عوارضـي كـه از طريـق ميـز رقـومي  سـاز[6] وارد سيستم مي شود در ساختار نامنظم ذخيره مي شـوند . ايـن عـوارض بـه عنـوان عناصـر گرافيكي مورد استفاده قرار مي گيرند و داراي انعطـاف پـذيري مناسـبي بـراي مقيـاس دهي، تبديل به سيستم  هاي تصويري مختلـف نمـايش روي صـفحه نمايـشگر و اخـذ خروجي مي باشند.

از ساختار منظم داده هاي مكاني يا توپولوژي[7] براي بيان روابط فضايي بين پديده هاي زميني و انجام عمليات تحليليGIS مانند همپوشاني لايـه هـا ، مـدل سـازي و . . . استفاده مي شود . در اين ساختار، مرز پوليگون ها بصورت يك سري از نقاط و گره هـا شكسته و رابطه مكاني بين آنها بطور صريح در جدول توصيفات تعريف مي شوند. پس از ساخت توپولوژي، پوليگون هاي چپ و راست كه توسط يك طاق از همديگر جـدا مي شوند تعريف مي گرددند (جهاني و مسگري، 1380: 23-30).

مدل برداري مي تواند ساختار اطلاعاتي را به شكل مطلوب نمـايش  دهـد ، زيـرا اطلاعات با دقت  بيشتري به ص ورت دستي و برداري وارد سيـستم مـي گـردد . در ايـن مدل بازيافت و بهنگام سازي و تعميم كلي بهتر انجام مي شود و خروجي هاي دقيق قواعد توپولوژي در Geodatabase. امروزه الگـوي Geodatabase جديـدترين مـدل بانك دادة جغرافيايي مي باشد، چون اين الگو داراي س اختار يكپارچه است و لايه هاي داده هاي مكاني متعددي در يك  Geodatabase قرار مي گيرند، لذا تعريـف توپولـوژي وابسته به ماهيت داده هاي ورودي مـي  باشـد و سـاده تـر انجـام مـي پـذيرد .

[1] Vector Model

[2] Point

[3] Arc

[4] Polygon

[5] Spaghetti

[6] Digitizer Table

[7] Topology

کلیدواژه : نکات کاربردی GIS؛
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها