خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام
خانه / شهرسازی / معابر شهري و طبقه بندي راههاي شهري:

معابر شهري و طبقه بندي راههاي شهري:

معابر شهري و طبقه بندي راههاي شهري:

مطابق ضوابط مصوب وزارت مسكن و شهرسازي – راههاي شهري به سه گروه راه شرياني درجه ۱، راه شرياني درجه ۲ و راههاي محلي تقسيم بندي ميگردد.

الف – راه شرياني درجه ۱: راهي است كه در طراحي و بهره برداري از آن به جابجايي وسايل نقليه موتوري برتري داده ميشود. براي رعايت برتري، عبور عابرين پياده از عرض راه و نحوه استقرار نوع كاربري تنظيم ميگردد. راههاي شرياني درجه يك داراي عملكرد برون شهري اند و به آزاد راه و بزرگراه و راه عبوري دسته بندي ميشوند.

  • آزادراه:

به راهي اطلاق ميشود كه ترافيك متقابل از يكديگر جدا ميباشند و جريان ترافيك در آن جز در تصادفات و راه بندانها آزاد است. در اين گونه معابر كليه تقاطعها در آن غيرهمسطح و نحوه صحيح هر ورود و خروج در آن كاملاً كنترل شده ميباشد.

بزرگراه:

راهي است كه ترافيك دو طرف آن مانند آزاد راه به طور فيزيكي از يكديگر جدا ميباشد و جريان ترافيك در آن در طولهاي قابل ملاحظه پيوسته فرض ميگردد. نحوه صحيح ورود به بزرگراه و خروج از آن كاملاً كنترل شده ميباشد. تعداد معدودي نيز تقاطع همسطح با حداقل فاصله ۵/۲ كيلومتر ميتواند داشته باشد.

در مطالعات طرح جامع شهر اهواز گذرگاههاي پيشنهادي با تقسيمات ذيل مورد اقدام قرار گرفته اند.

طبقه بندي سلسله مراتب گذرگاههاي پيشنهادي در نقشه هاي طرح جامع                                   عرض گذرگاه

۱- آزاد راه (اتوبان بين شهري)                                                                                  60 تا ۷۶ متري

۲- گذرگاه بين شهري اصلي (چهار خطه)                                                                     46 تا ۵۹ متري

۳- گذرگاه شرياني درجه يك                                                                                   36 تا ۴۵ متري

۴- گذرگاه شرياني درجه دو                                                                                    24 تا ۳۵ متري

۵- گذرگاه جمع كننده اصلي                                                                                   16 تا ۲۳ متري

۶- گذرگاه انشعابي محلي                                                                                       10 تا ۱۵ متري

۲-۴۰- راه عبوري:

ادامه راههاي برون شهري است كه در داخل شهرهاي معمولاً كوچك يا روستاها عبور ميكند اين راهها نيز داراي عملكرد راه ارتباطي است و خروج و ورود وسايل نقليه به آن نيز كاملاً تنظيم شده ميباشد ميتواند تعداد معدودي تقاطع همسطح كه حداقل فاصله آنها ۵/۲ كيلومتر باشد داشته باشد.

الف – راههاي شرياني درجه يک:

راهي است که در طراحي و بهره­برداري از آن به جابجايي وسايل نقليه موتوري برتري داده مي­شود. کنترل دسترسيها اساسي­ترين مشخصه هندسي اين راههاست. نقش اجتماعي براي اين راهها در نظر گرفته نمي­شود. براي کنترل کردن نقش اجتماعي راههاي شرياني درجه يک پياده­ها و دوچرخه سواران نبايد جز به صورت غيرهم سطح از عرض راه بگذرند.

راههاي شرياني درجه يک ارتباط با راههاي برون­شهري را تأمين مي­کنند و به دو گروه آزادراه و بزرگراه تقسيم مي­شوند.

در آزادراهها ترافيک متقابل جدا شده، تقاطعها غير همسطح، ورود و خروج کنترل شده، محدوديت حداقل و حداکثر سرعت، محدوديت انتخاب باند وجود دارد. حداقل داراي دو خط عبوري در هر طرف و فاصله تقاطعها ۲ کيلومتر و حداقل عرض پوسته ۷۶ متر و حداقل فاصله معابر موازي هم رده ۶ کيلومتر است. بزرگراه گذرگاهي ميباشد که حداقل داراي دو خط عبوري در هر طرف بوده و ترافيک دو طرف آن به وسيله موانع فيزيکي از هم جدا شده باشد و عموماً داراي تقاطعهاي غيرهمسطح است، ولي مي­تواند معدودي تقاطع همسطح و کنترل شده داشته باشد و حداقل عرض پوسته ۴۵ متر و سرعت طرح ۸۰ تا ۱۰۰ و سرعت مجاز ۷۰ تا ۹۰ کيلومتر در ساعت و فاصله تقاطعها از يکديگر ۱۵۰۰ متر مي­باشد. امکان دسترسي مستقيم به کاربريهاي اطراف وجود ندارد و حداقل فاصله معابر موازي هم رده ۲۵۰۰ متر و حداقل عرض جزيره مياني ۳ متر است.

راه عبوري، ادامه راههاي برون­شهري دوخطه دو طر فه در داخل شهرهاي کوچک و متوسط ميباشد به شرطي که عملکرد عبوري آنها در داخل شهر يا روستا نيز حفظ شود. تقاطعهاي اين نوع معابر معمولاً همسطح است و فاصله بين آنها در حدود ۵/۲ کيلومتر و ورود و خروج به اين نوع راهها نيز تنظيم شده مي­باشد.

ب – راههاي شرياني درجه دو اصلي و فرعي:

معابر شرياني درجه دو به معابري گفته مي­شود که در طراحي و بهره­برداري از آن به جابجايي و دسترسي وسايل نقليه موتوري برتري داده مي­شود. براي رعايت اين برتري حرکت پياده­ها در عرض خيابان کنترل مي­شود راههاي شرياني درجه دو شبکه اصلي راههاي درون شهري را تشکيل مي­دهند.

براساس آيين­نامه طراحي راههاي درون­شهري راههاي شرياني درجه دو خود به دو دسته خيابان شرياني اصلي و خيابانهاي شرياني فرعي (جمع­کننده و پخش کننده اصلي) تقسيم­بندي مي­شود. در صورتي که نقش اجتماعي و دسترسي خيابانهاي شرياني درجه دو تنظيم و کنتر ل شود به صورت خيابان شرياني اصلي و در غير  اين صورت خيابانهاي جمع و پخش­کننده اصلي محسوب مي­شوند. شريانهاي درجه دو اصلي راهي است که ارتباط بين خيابانهاي جمع و پخش­کننده و بزرگراهها را برقرار مي­کنند. در اين خيابانها حداقل تعداد خطوط عبور در هر طرف ۲ و سرعت طرح ۷۰ و سرعت مجاز ۵۵ کيلومتر در ساعت مي­باشد. تقاطعها معمولاً همسطح و حداقل فاصله تقاطعها ۵۰۰ متر مي­باشد در اين نوع معابر امکان دسترسي مستقيم به کاربريهاي اطراف وجود دارد و حداقل عرض جزيره مياني ۸/۱ متر مي­باشد.

شرياني درجه ۲ فرعي (جمع و پخش­کننده) راهي است که ارتباط ميان خيابانهاي محلي و خيابانهاي شرياني درجه ۲ اصلي را برقرار  مي­کنند. در خيابانهاي جمع و پخش­کننده محل عبور عابران پياده از عرض خيابان بايد مشخص باشد. در اين معابر تعداد خطوط عبور در هر طرف دو خط و سرعت طرح ۵۰ و سرعت مجاز ۴۰ کيلومتر در ساعت است. حداقل فاصله تقاطعها ۳۰۰ متر و تقاطعها همسطح مي­باشند. حداقل عرض پوسته ۱۶ متر و نيازي به سکوي مياني نميباشد.

ج – خيابانهاي محلي: سرعت طرح در اين گونه گذرگاهها ۳۰ كيلومتر در ساعت پيشنهاد ميگردد.

نقش دسترسي نيز ميبايست در اين گونه معابر به نحوي عمل نمايند كه از عملكرد اجتماعي آن كاسته نشود. بدين منظور افراد پياده مجازند كه در هر نقطه اي كه بخواهند از عرض خيابان عبور كنند راههاي فرعي نيز خود به دو گروه اصلي و فرعي تقسيم ميگردند در خيابانهاي محلي اصلي حجم ترافيك بيشتر از خيابانهاي محلي فرعي ميباشد.

د – خيابان دسترسي: اين نوع گذرگاههاي آخرين رده بندي شبكه ارتباطي بوده و دسترسي به واحدها و مجموعه هاي مسكوني را فراهم مي آورد.

۴۱- گذرگاه سواره:

آن قسمت از عرض خيابان كه اختصاص به عبور وسايل نقليه دارد.

۴۲- گذرگاه پياده:

عبارت است از تمام يا قسمتي از عرض يك معبر كه جهت عبور پياده اختصاص داده شده است.

۴۳- كوچه:

معبري است كه حداكثر عرض آن ۱۲ متر باشد.

۴۴- خيابان:

گذرگاهي كه عرض آن بيشتر از ۱۲ متر باشد

۴۵- بن بست:

گذرگاهي است كه انتهاي آن بسته ميباشد و عبور وسايل نقليه و در بعضي مواقع عبور پياده از انتهاي آن ممكن نميباشد.

دوربرگردان:

به فضاي بازي گفته ميشود كه در انتهاي گذرگاههاي بن بست قرار داشته باشد و جهت دورزدن وسائل نقليه پيش بيني ميگردد. قطر دوربرگردان بصورت دايره اي با حداقل قطر ۱۴ متر و به صورت چهارگوش با حداقل ابعاد ۱۴*۱۴ (با احتساب عرض پياده رو).

درباره ی a.esmailzadeh

مطلب پیشنهادی

انواع داده در gis

 مدل های ذخیره داده ها و اطلاعات مکانی و توصیفی در محیط GIS

 مدل های ذخیره داده ها و اطلاعات مکانی و توصیفی در محیط GIS در سامانه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *