سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

سرزمین پایدار: برنامه ریزی و اندازه داری(اقتصادی) و دستیاری ها(خدمات)

برنامه ریزی و اندازه داری(اقتصادی) و دستیاری ها(خدمات)

 برنامه ریزی اندازه داری: پیشرفت زیرساخت های مناسب برای زندگی مردم، پیشبرد کارکردهای   اندازه داری ، افزایش سرمایه و مجال کار، پیشرفت فن آوری های فراوری کالاها و دستیاری ها.  

برنامه ریزی، کی و چگونه دربازار دخالت می کند؟.: بازار، اندازه بالایی از کارایی اندازه داری را به دست می دهد، اما به بهای کمرنگ شدن برابری. دراین میان، آن گاه که پای گزینش میان کارآیی و برابری پیش می آید، برنامه ریزی، برای دست یافتن به اندازه شایسته ای از بازپخش، باید دستکاری نماید. جایگاه بنیانی برنامه ریزی، توانمندکردن بازارها و شاید برپایی بازارهای نوین است. برپایی کارآیی به همراه برابری در برنامه ریزی، یک راهبرد پیشرفت برای سرزمین(منطقه)های واپس مانده و پیشرفت نکرده به شمار می آید و می تواند نشانه های دادگرانه و بهینه ای براین سرزمین ها داشته باشد که به افزایش درآمد مردم و نزدیک شدن آن به میانگین کشوری(ملی) کمک کند.

ازاین گذشته، درکشور و نیز در هر سرزمین، نهش(وضعیت)های بیانگر دستکاری برنامه ریزی در اندازه داری، اینها هستند:

– هنگامی که آرمان های هازمانی(اجتماعی)، نمی توانند با پیشگامی بازار در اندازه داری به دست آیند.

– هنگامی که برخی دستیاری ها ازسوی بخش همگانی(عمومی) و با کمترین هزینه به دست آیند.

– هنگامی که کارکرد بازار، هزینه هازمانی را بالا می برد و با مالیات یا نرخ گذاری کاهش نمی یابند.

– هنگامی که دستکاری برنامه ریزی، بهره هایی را برای نهادهای مردمی و هازمان، بیشینه می کند.

– هنگامی که نبود برنامه ریزی، به برآیندهای پخش هازمانی نپذیرفتنی ازسوی بازار، کشیده شود.

به درستی باید گفت که برآیندهای بهینه دستکاری و راهکار(سیاست)گذاری، اگر از جایگاه سازوکار بازار چشم پوشی شود، بسیار ناکارآمد خواهند بود. ازاین روی، گفتمان برنامه ریزی بازار، به میان می آید. این، برنامه ریزی ای است که سازوکار بازار را برای گسترش سرمایه گذاری، به جای سامان بخشی، پایش، کمک و یارانه می نشاند و دستکاری دولت رابرای دست یافتن به آرمان های هازمانی به کار می گیرد. اگر مراد از برنامه ریزی بازار، بهره گیری از بازار برای رسیدن به آرمان های هازمانی باشد، پس آیین نامه(مقررات)زدایی، ویژه گانی(خصوصی) سازی و بازاریابی برای کالاهای همگانی، کارساز خواهد بود. 

رویکردهای بازارپایه، گاهی برای رویارویی با چالش های هازمانی و زیست بومی، کارآمد هستند، اما بیشتر دارای ارزش های سست بنیان می باشند. نگرش های بازارمدار اگرچه می توانند کارآیی ببیشتری را در ویژه کردن(تخصیص) بن مایه های(منابع) سرمایه ای برپا نمایند، اما پیامدهای پخش آنها پرسش برانگیز است. این گرایش ها، همان گونه که می توانند دارایی ها را به سود برسانند، اما دادگری، برابری ودیگر ارزش هایی راکه در توان نهادهای همگانی هست را دارا نیستند. برپایی بازارهای نوین برای دست یافتن به آرمان های هازمانی چون پاکیزگی زیست بوم ها یا دورریزی پسماندها، راهی کارآ و دادگرانه به شمار می آیند و به برنامه ریزی نیاز دارد. به هرروی، جایگاه برنامه ریزی با رشد پیچیدگی های هازمان و اندازه داری، افزایش می یابد و دست یافتن به برابری، دادگری و آسایش(رفاه)، به برنامه ریزی و دستکاری با برنامه نیاز دارد.  

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها