سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

کشورهای موفق در اجرای برنامه های توسعه ی پایدار با تکیه بر مشارکت جوامع محلی

کشورهای موفق در اجرای برنامه های توسعه ی پایدار با تکیه بر مشارکت جوامع محلی

در حالی که امروزه همه شهرها توجه به محیط زیست را برای  بهبود وضعیت اقتصادی یا حتی توریسم شهرهای خود سرلوحه کارهای خود قرار داده اند اما بعضی از آنها از بقیه جلوترند. شهرداران امروز سعی می کنند که در موضوعات مربوط به مبحث پایداری از یکدیگر پیشی بگیرند. در سراسر جهان شهرهای زیادی هستند که خوشبختانه توسط دولت های محلی مسئولیت پذیر اداره می شوند. این دولت ها به چیزهایی مانند فضای سبز یا دوچرخه سواری و حتی سیستم های حمل و نقل دوستدار محیط زیست توجه می کنند.

در فهرست زیر 3 شهر جدیدی معرفی می شوند که می توان مدیریت آینده نگرانه و توجه  فعالان اجتماعی آنها را به موضوع پایداری مشاهده کرد. فعالیتهایی که در این شهرها صورت گرفته است می تواند الگویی برای شهرداران  و همچنین برنامه ریزان شهری دیگر نقاط جهان باشد.

آکرا،غنا

این شهر مانند دیگر همتایان آفریقایی اش به دنبال ایجاد توازن در رشد اقتصادی و توسعه پایدار است، اکرا امسال توانست جذاب ترین شهر فعال در زمینه پایداری در میان شهرهای آفریقایی باشد. این شهر با بکار گرفتن فناوری های نوین ارتباطی و اجرای راهکارهای جدید اقتصادی حالا در قله مراکز اقتصادی آفریقا به عنوان شهری سبز است. اکرا این موفقیت خود را با کمک سازمان های مردم نهاد محلی و دفاتر منطقه ای وابسته به سازمانهای بین المللی و شرکتهای بزرگ مخابراتی کسب کرده است که توانستند بهترین مسئولیت پذیری  را در بین جامعه مردمی این شهر ایجاد کنند.

بلگراد،صربستان

پایتخت صربستان معروف به برخورداری  از پرنشاط ترین زندگی های شبانه در میان  شهرهای اروپا است اما در حالی که صربستان برای یکپارچه شدن با اتحادیه اروپا تلاش می کند  فعالان اجتماعی این شهر به دنبال تلاش برای پیدا کردن روشهایی برای کنترل زباله ها و ملزم کردن دولت به پیگیری روشهای کشاورزی پایدار هستند. همچنین آنها تلاش می کنند تا وضع ساختمانهای این شهر را که اکثر آنها پیش از سال 1980 بنا شده اند را ساماندهی کنند.

ناپل، ایتالیا

در حالی که رم در آتش سیاست می سوخت، ناپل با بحران زباله ها مواجه شده بود. فعالان اجتماعی این شهر ابزارهای رسانه ای جدید و سیستم های هماهنگی اجتماعی قدیمی را برای پاکسازی شهرهای خود توسط شهروندان و اشتغال زایی به کار گرفتند. اجتماعات عظیم شهروندان داوطلب برای کمک به پاکسازی شهر و ایجاد گروههایی کوچک اما تأثیر گذار که می خواهند  آبروی شهر را بازگردانند،مثال زدنی است. به پاس موفقیت این تلاشها  آنها امسال میزبان چندین برنامه بزرگ بین المللی مانند نشست شهروندی سازمان ملل هستند.

بیابان زدایی و توسعه روستایی در سایه ی اجرای پروژه بین المللی ترسیب کربن

معضلات زیست محیطی ناشی از تخریب سرزمین و بیابان زایی نه تنها خود تهدیدی جدی برای محیط زیست و توسعه اقتصادی و اجتماعی جوامع انسانی به شمار می رود بلکه تغییر اقلیمی را که از چالش های مهم در توسعه پایدار و فقرزدایی است به دنبال دارد .

افزایش غلظت گازهای گلخانه ای و به خصوص دی اکسید کربن که سبب افزایش گرمای زمین و تغییر الگوی بارش می شود ، کاهش رطوبت خاک و ذخایر آب های زیرزمینی را در پی دارد که ادامه این روند مشکلات غیر قابل جبرانی را برای محیط زیست انسانی پدید می آورد .

طرح ترسیب کربن کشور از اوایل سال 1382 با همکاری برنامه عمران سازمان ملل متحد (UNDP ) و تسهیلات زیست محیطی جهانی (GEF) و دولت جمهوری اسلامی ایران در منطقه حسین آباد غیناب، شهرستان سر بیشه استان خراسان جنوبی شروع شده است و هدف توسعه مدل احیای مشارکتی مراتع و افزایش میزان ظرفیت جذب دی اکسید کربن در مراتع تخریب یافته و همزمان کاهش محرومیت جوامع محلی منطقه را به همراه دارد. در راستای اجرای این پروژه، گروه های توسعه روستا و صندوق های اعتباری خرد به عنوان راهکارهایی جهت کاهش فشار بر منابع طبیعی در روستاهای تحت پوشش این طرح ایجاد شده است.مهم ترين اهداف اجراي پروژه ترسيب کربن در خراسان جنوبي: افزايش ميزان ترسيب کربن، افزايش روحيه مشارکت پذيري در ميان مردم، بهبود شاخص هاي زيست محيطي، بهبود وضعيت اقتصادي و اجتماعي بهره برداران و کاهش خشکسالي و بلاياي طبيعي از جمله مهم ترين اين اهداف است. هدف جهاني اجراي اين طرح ارائه مدل ترسيب کربن در مناطق خشک و نيمه خشک است. هدف ملي از اجراي اين پروژه نيز احياي مناطق تخريب شده دشت حسين آباد سربيشه و بهبود شاخص هاي توسعه انساني است.يکي از مهم ترين دستاوردهاي اجراي پروژه ترسيب کربن در دشت حسين آباد سربيشه کاهش 60 درصدي تخريب مراتع اين منطقه بوده است. با اجراي طرح ترسيب کربن و احياي اراضي تخريب شده ميزان پوشش گياهي منطقه از 10 درصد به 3/22 درصد رسيده است. می توان از افزايش شاخص توسعه انساني از 441 هزارم به 507 هزارم درصد و افزايش شاخص اميد به زندگي در بين مردم اين منطقه به عنوان ديگر دستاوردهاي اين طرح ياد کرد و کاهش تخريب مراتع از 80 درصد به 4/19 درصد مهم ترين دستاورد اجراي پروژه در منطقه بوده است.ايجاد اشتغال مولد، فرهنگ سازي مردم منطقه در راستاي عدم تخريب مراتع، دخيل کردن آنها در کارهاي مشارکتي و مشارکت دادن زنان در اجراي طرح هاي مختلف را از ديگر دستاوردهاي اين طرح عنوان کرد. هدف از اجراي اين طرح، توسعه مديريت پايداردر عرصه هاي منابع طبيعي با مشاركت بهره برداران و روستاييان ،ارتقاءمشاركت مردم با ايجاد تعاوني هاي كوچك و سودده است. در راستای این طرح با ايجاد اشتغال در بين روستاييان باعث مي گردد كه روستاييان هم در حفاظت و توسعه منابع طبيعي مشاركت داشته باشند و هم با ايجاد اشتغال براي روستا نشينان در آمد زايي ايجاد گردد. مشارکت اجتماعي و محلي از دستاوردهاي جانبي پروژه است که براي تحقق آن برنامه هاي مختلف فرهنگي آموزشي، اقتصادي و… اجرا شد و تشکيل صندوق خرد اعتباري با هدف اعطاي وام، ايجاد اشتغال، توانمندسازي جوامع روستايي و حفظ سرمايه هاي منابع طبيعي از آن جمله است. تشكیل گروههای روستایی و بیمه مرتع از نكاتی است كه در این پروژه ها دیده می شود و جلب توجه می كند.

توسعه پایدار

اهمیت مراتع از نظر ترسیب کربن

تعریف: “ترسیب کربن به عنوان بخشی از چرخه کربن است. چرخه کربن واژه ای است که برای تشریح تبادل کربن به شکل های گوناگون مانند دی اکسید کربن میان جو، اقیانوس ، زیست کره خشکی و رسوبات زمین شناسی می پردازد که به صورت تبادلات اندک بین منابع اتفاق می افتد”.دپارتمان انرژی ایالات متحده به شرح زیر ترسیب کربن را تعریف می کند:می توان تسخیر و حفظ کربنی که از اتمسفر آزاد می شود یا دراتمسفر می ماند را ترسیب کربن نامید. منظور از تسخیر، جلوگیری از انتشارات کربن تولید شده در فعالیت های انسانی به اتمسفر از راه حفظ و تبدیل آنها به ذخیره ای مطمئن یا حذف کربن اتمسفری به شیوه های مختلف و نگهداری آن است.

ترسیب کربن و مراتع

کربن عمده ترین عنصر گازهای گلخانه ای محسوب می شود که ترسیب آن توسط فرآیند فتوسنتز و از طریق گیاهان ساده ترین و ارزان ترین راهکار ممکن برای کاهش سطح این گاز اتمسفری است. پوشش گیاهی با بافت چوبی توانایی ترسیب کربن بیشتری دارد و این در مراتع خشک بیشتر شامل فرم رویشی بوته ای است.

 

ضرورت ها ی این پروژه :

1 – رابطه دو سویه محرومیت و بیابانزایی:

پایین بودن سطح درآمد ساکنین مناطق بیابانی و بویژه دامداران، ضرورت محرومیت زدایی را با هدف حفاظت پایدار مراتع روشن می نماید. لذا پروژه موضوع آموزش فعالیت های اشتغالزا را با دو هدف رفع محرومیت و نیز ایجاد منابع درآمد جایگزین به منظور کاهش تعداد دام وابسته به مراتع انجام داده است.

2 – استفاده از سوخت های فسیلی:

یکی از دلایل عمده تخریب مراتع در سطح روستاها نبود سوخت فسیلی (نفت و گاز) و یا محدودیت دسترسی به آن می باشد . ترویج بهره گیری از انرژی های جایگزین نظیر تنور گازی بجای تنور سنتی و استفاده از انرژی های نو مانند انرژی خورشیدی باعث کاهش بوته کنی و حفاظت بیشتر از مراتع خواهد شد.

3 –  احیای مشارکتی مراتع:

می بایست بهره برداران مراتع در کلیه مراحل تصمیم گیری، شامل تعیین بذر و نهال مورد کاشت ، تهیه بذر و تولید نهال، انتخاب عرصه کاشت، نحوه کاشت و مراقبت و در نهایت حفاظت از عرصه ها اظهارنظر و شرکت نمایند.

4 –  افزایش سطح آگاهی های مردم:

این مهم با هدف شناخت اهمیت منابع طبیعی و مشارکت فعال در حفظ و احیای آن با انجام برنامه هایی نظیر کلاس سوادآموزی برای زنان و مردان، اجرای برنامه های زیست محیطی در سطح مدارس، بازدید ذینفعان مراتع از پروژه های موفق در سایر نقاط کشور حاصل می گردد.

5 – جامع نگری:

از آنجائیکه این پروژه رویکرد جامع نگر دارد، لذا توسعه زیرساخت ها نظیر ایجاد راه مناسب، مدرسه، بهداشت، توسعه و بهبود روش های و الگوی کشاورزی و غیره را پیگیری می نماید . البته اینکار بعد از تهیه طرح توسعه مشارکتی هر روستا و اعلام آن به مسئولین ذیربط برای اجرا محقق می گردد .

6 – استفاده از نیروی زنان:

از دیرباز بنابه دلایلی زنان و مردان بطور یکسان در اجرای پروژ ه ها دخیل نبوده اند. این پروژه به دنبال تساوی جنسیتی می باشد. به گونه ای که از توان و فکر جامعه مردان و زنان به صورت مشابه استفاده و منافع پروژه به هر دو گروه برسد .

7 – اجرای تعهدات بین المللی:

احیای موفق مراتع حرکت در مسیر انجام تعهدات ج . ا . ایران نسبت به برخی از پیمان های بین المللی نظیر پیمان زیست محیطی کیوتو (ژاپن) درخصوص کاهش گازهای گلخانه ای می باشد .

کشور فیلیپین (نقش اجتماعات محلي در كاهش اثرات بلاياي طبيعي)

در كشور فيليپين، دولت مركزي مسئوليت پاسخ به جبران خسارت و بازسازي سكونتگاه‌هاي انساني پس از بلاياي طبيعي را برعهده دارد. اما به‌دليل حجم بالاي خسارت‌ها، دولت مركزي قادر نيست به‌خوبي از عهدة اين كار برآيد. به‌ همين دليل، سازمان‌هاي غيردولتي نيز وارد كار شدند تا نقش ارزنده‌اي را برعهده بگيرند. اما به‌دليل كمبود منابع و امكانات لازم، اين سازمان‌ها براي انجام كار به‌صورت مطلوب، بر توان و تجربه‌هاي محدود محلي متكي هستند. به‌ همين دليل، نقش اجتماعات محلي در رابطه با مديريت بحران پس از وقوع بلاياي طبيعي، اخيراً افزايش يافته است.

نمونه موفق از چگونگی مشارکت زنان وتأثیر آن در رسیدن به اهداف توسعه پایدار

کمیسیون رودخانه مکونگ(MRC)  یك قرارداد بین دول است که بین چهار کشور پایین دست این رودخانه(کامبوج-لائوس-تایلند-ویتنام) بسته شده است، تا همکاری هایی را در تمام زمینه های توسعه پایدار و مدیریت حوزه رودخانه در مسائلی مانند کشتیرانی، مدیریت طوفان و سیل های رودخانه، ماهیگیری، تولیدات انرژی، حفاظت های زیست محیطی و همچنین توافقات فرهنگی انجام شود. این قرارداد پس از سال ها تلاش به ویژه تلاش های افراد بومی و سازمان های مردمی در سال ۱۹۹۵ منعقد شده است.

یک زن متخصص در مسایل مهندسی آب در این پروژه می گوید: هنگامی که در سال ۱۹۹۶ همکاری با این کمیسیون را آغاز کردم، فقط چند زن در این بخش مشغول به کار بودند، در بخش اداری تعداد قابل توجهی مهندسینی بودند که روی پروژه های پایه ای کار می کردند، کارکنانی که وظیفه استخدام را به عهده داشتند، تمایل داشتند که بیشتر نیروهای مرد را  جذب کنند و زن های متخصص به طور عمده در بخش نیروی انسانی، محیط زیست، ماهیگیری و آزمایشگاه کنترل کیفیت آب کار می کردند. در حالی که امروزه در برخی از بخش های این کمیسیون زنان نزدیک به یک سوم پست های تخصصی را به خود اختصاص داده اند. در واقع در این پروژه ها به نقش زنان اهمیت قابل توجهی دادند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها