سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

یان گل ؛ توجه به زندگی میان ساختمانها

 

یان گل
~ توجه به زندگی میان ساختمانها

یان گل معمار و شهرساز دانمارکی، دانشپایه کارشناسی ارشد خود را در رشته معماری از فرهنگستان پادشاهی هنرهای زیبای دانمارک دریافت نمود (1960) بیشتر معماری را در حالیکه هنوز خیلی جوان بود برگزید و کار جدی خود را از حومه های شهر آغاز کرد. گل در سال 1966 از همان دانشگاه بورسی 5 ساله برای پژوهش بر روی فرم و کارکرد و فضاهای همگانی دریافت کرد. دستاورد فعالیت های او در این دوره کتابی شد با نام زندگی میان ساختمانها؛ سال 1988 مرکز جدیدی برای پژوهش برروی فضاهای همگانی به همت و مدیریت وی در دانشکده معماری راه اندازی شد. کتابهای تقابل میان حریم های خصوصی و همگانی و نواحی مسکونی (1977) زندگی در میان ساختمانها (1987) بهبود کیفیت و فضاهای شهری (1991) فضاهای همگانی زندگی همگانی (1996) و فضاهای شهری جدید (2001) از جمله آثار او هستند.

گل از نخستین کسی است که یاد آوری می کند در جامعه ای که به واسطه خانه های شخصی، خودرو، رایانه، دفاتر و کانونهای خرید، چنین شتابزده خصوصی سازی می‌شود او بر ضرورت قوم به مقیاسی و تعامل، در فعالیتهای انسان با تاکید داشته است و باور دارد در حالیکه ما رفتارهای تمام گونه جانوری و گیاهی را بررسی می کنیم از پرداختن به فعالیت های گونه بشری باز مانده ایم.

به باور وی هر چه مکان از دید کیفی بهتر باشد فعالیت های گزینشی بیشتری در آن روی می‌دهد. در یک مکان خوب فعالیت های گزینشی بیشتری رخ می‌دهد. ضمن اینکه فعالیت های ضروری نیز در آن پایدار می ماند. از دید وی فعالیت‌ها به صورت فردی امکان تحقق دارند و یا به صورت گروهی و در جمعی از خویشاوندان، دوستان، آشنایان و بیگانه ها. او تأکید می کند از آنجا که خویشاوندان و دوستان به عرصه خصوصی زندگی افراد راه دارند تنها در فضای میان ساختمانها است که فعالیتهای گروهی، در تعامل با آشنایان و بیگانه ها امکان پذیر هستند.

او به این واقعیت اشاره می کندکه زندگی ماشینی در عصر فناوری اطلاعات و رسانه ها فضای همگانی را برای رخداد فعالیت های ضروری، بسته تر کرده و ضرورت مراجعه به فضای همگانی را کاهش داده است.

او تأکید دارد که به کمک بهبودکیفیت فضای همگانی، باید جای خالی را با این فعالیت های گزینش و اجتماعی پرکند. تا همچنان زندگی در فضای شهر جاری بماند در همین راستا زندگی میان ساختمان ها به بزرگ‌ترین مشغله ی حرفه ای و پژوهشی گل بدل شده است. به باور او هنگامی که طراحی محیط شهری، با بررسی زندگی همگانی و مکانهایی که این زندگی در آن جریان می یابد آغاز شود، طراحی ساختمان ها به جای آن که هدف باشد، به ابزاری برای تکمیل طراحی فضای همگانی تبدیل می گردد.

گل در بررسی های خود تنها به مشاهده و پرداختن به وضعیت فعالیت های انسانی در فضای میان ساختمانها در زمان حال، قانع نیست بلکه باور دارد که روند تاریخی این مسئله را نیز می باید به عنوان زمینه مطالعه و بررسی کرد، چرا که راهکارهای بسیاری وجود دارد که تنها با بازگشت به گذشته می‌توان آنها را باز یافت وزنده کرد.

او خانه های تک واحدی آمریکا، استرالیا وکانادا را نمونه دیگری از این انزوای فعالیتی بر می شمارد به گفته او در این نمونه ها، نرخ فعالیت های خصوصی در بیرون ساختمان ها افزایش می یابد اما به دلیل رواج آمد و شد سواره و جداسازی انسان ها رویدادها، فعالیت های همگانی در بیرون، به کمترین حد کاهش می یابد و به هر تلاشی در راستای شکل گیری آنها، تعرض به حریم خصوصی افراد قلمداد می‌شود به گفته گل این در حالیست که در همین جامعه ی نوین که الگوی زیستی جمعیتی، در سال های آینده، دگرگونی خود را نمایان خواهد کرد، کاهش بعد خانوار و بالا رفتن میانگین سن، به افزایش افراد منزوی در جامعه خواهد انجامید که به دلیل پیشرفت فناوری و کاهش فشار کار و زمان مورد نیاز برای انجام آن، از فراغت بیشتری برخوردار خواهد بود. به گونه ای که دیگر برخلاف اکنون شرایط آینده تنهایی و چیرگی فعالیت های خصوصی را بر می نماید و این گروه تازه خواستاران تراز اول تغییر الگوی زندگی خیابانی یعنی در راستای حاکمیت پیاده و رواج بیش از پیش فعالیت های مستمر و فصلی انسانی خواهند بود.

از سوی دیگر او به توانهای حسی انسان و محدودیت های ناشی از آن به عنوان یکی دیگر از موانع پیش گفته اشاره می کند.

او در صدد شناسایی امکانات، زمینه ها و انگیزه ی تقویت فعالیت‌ها در فضای میان ساختمان هاست، به بررسی بسته های فضایی لازم برای رخ دادن فعالیت های نخستینی چون قدم زدن، صحبت کردن، ایستادن و نشستن می پردازد؛ زیرا براین باور است که رواج این فعالیت‌ها به نوبه خود، امکان فعالیت های جمعی گسترده چون بازی، ورزشی، فعالیت های محله ای و نظایر آن را هم فراهم می کند.

گل بر این نکته تاکید دارد که این فعالیت‌ها فضای مناسب خود را می طلبد، فضایی که با چگونگی انجام آنها توسط انسان، سازگاری داشته باشد.

گل تفاوتی نیز میان ایستادن و نشستن قائل است به باور او در مقایسه با نشستن، ایستادن می تواند در هر جایی پیش آید. هر چند مردم تکیه دادن به جایی را ترجیح می دهند اما برای نشستن، به دنبال جایی هستند که دید مناسب به پیرامون داشته باشد او تاکید می کند که در عین حال، نباید از امکانات گوناگون و غیر رسمی موجود در فضا، مانند پله ها، دست اندازها، لبه های باغچه ها، آب نماها و جز آن برای نشستن غفلت کرد و این فعالیت را در چارچوب نیمکت های تعریف شده خلاصه نمود او تاکید می کند با وجود فضاهای شهری رو به افزایش و دارای گونه گونی کارکردی فراوان و انبوهی مردم، مرید های زیبا و هوای تازه، چیزی نهفته در خود دارند که خواست جامعه ی امروزی هستند به باور او، نمی توان به هیچ بهانه ای ولو محدودیتهایی که طبیعت به بشر روا می داردپاسخ به این خواست را پشت سر نهاد.

کلیدواژه : یان گل
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها