سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

 معابر شهری و طبقه‌بندی راههای شهری

 معابر شهری و طبقه‌بندی راههای شهری:

مطابق ضوابط مصوب وزارت مسکن و شهرسازی – راههای شهری به سه گروه راه شریانی درجه 1، راه شریانی درجه 2 و راههای محلی تقسیم‌بندی میگردد.

الف – راه شریانی درجه 1: راهی است که در طراحی و بهره برداری از آن به جابجایی وسایل نقلیه موتوری برتری داده میشود. برای رعایت برتری، عبور عابرین پیاده از عرض راه و نحوه استقرار نوع کاربری تنظیم میگردد. راههای شریانی درجه یک دارای عملکرد برون شهری‌اند و به آزاد راه و بزرگراه و راه عبوری دسته‌بندی میشوند.

آزادراه:

به راهی اطلاق میشود که ترافیک متقابل از یکدیگر جدا میباشند و جریان ترافیک در آن جز در تصادفات و راه بندانها آزاد است. در این گونه معابر کلیه تقاطعها در آن غیرهمسطح و نحوه صحیح هر ورود و خروج در آن کاملاً کنترل شده میباشد.

بزرگراه:

راهی است که ترافیک دو طرف آن مانند آزاد راه به طور فیزیکی از یکدیگر جدا میباشد و جریان ترافیک در آن در طولهای قابل ملاحظه پیوسته فرض میگردد. نحوه صحیح ورود به بزرگراه و خروج از آن کاملاً کنترل شده میباشد. تعداد معدودی نیز تقاطع همسطح با حداقل فاصله 5/2 کیلومتر میتواند داشته باشد.

در مطالعات طرح جامع شهر اهواز گذرگاههای پیشنهادی با تقسیمات ذیل مورد اقدام قرار گرفته‌اند.

طبقه‌بندی سلسله مراتب گذرگاههای پیشنهادی در نقشه‌های طرح جامع                                   عرض گذرگاه

1- آزاد راه (اتوبان بین شهری)                                                                                   60 تا 76 متری

2- گذرگاه بین شهری اصلی (چهار خطه)                                                                      46 تا 59 متری

3- گذرگاه شریانی درجه یک                                                                                   36 تا 45 متری

4- گذرگاه شریانی درجه دو                                                                                    24 تا 35 متری

5- گذرگاه جمع کننده اصلی                                                                                   16 تا 23 متری

6- گذرگاه انشعابی محلی                                                                                       10 تا 15 متری

 راه عبوری:

ادامه راههای برون شهری است که در داخل شهرهای معمولاً کوچک یا روستاها عبور میکند این راهها نیز دارای عملکرد راه ارتباطی است و خروج و ورود وسایل نقلیه به آن نیز کاملاً تنظیم شده میباشد میتواند تعداد معدودی تقاطع همسطح که حداقل فاصله آن‌ها 5/2 کیلومتر باشد داشته باشد.

الف – راههای شریانی درجه یک:

راهی است که در طراحی و بهره­برداری از آن به جابجایی وسایل نقلیه موتوری برتری داده می­شود. کنترل دسترسیها اساسی­ترین مشخصه هندسی این راههاست. نقش اجتماعی برای این راهها در نظر گرفته نمی­شود. برای کنترل کردن نقش اجتماعی راههای شریانی درجه یک پیاده­ها و دوچرخه سواران نباید جز به صورت غیرهم سطح از عرض راه بگذرند.

راههای شریانی درجه یک ارتباط با راههای برون­شهری را تأمین می­کنند و به دو گروه آزادراه و بزرگراه تقسیم می­شوند.

در آزادراهها ترافیک متقابل جدا شده، تقاطعها غیر همسطح، ورود و خروج کنترل شده، محدودیت حداقل و حداکثر سرعت، محدودیت انتخاب باند وجود دارد. حداقل دارای دو خط عبوری در هر طرف و فاصله تقاطعها 2 کیلومتر و حداقل عرض پوسته 76 متر و حداقل فاصله معابر موازی هم رده 6 کیلومتر است. بزرگراه گذرگاهی میباشد که حداقل دارای دو خط عبوری در هر طرف بوده و ترافیک دو طرف آن به وسیله موانع فیزیکی از هم جدا شده باشد و عموماً دارای تقاطعهای غیرهمسطح است، ولی می­تواند معدودی تقاطع همسطح و کنترل شده داشته باشد و حداقل عرض پوسته 45 متر و سرعت طرح 80 تا 100 و سرعت مجاز 70 تا 90 کیلومتر در ساعت و فاصله تقاطعها از یکدیگر 1500 متر می­باشد. امکان دسترسی مستقیم به کاربریهای اطراف وجود ندارد و حداقل فاصله معابر موازی هم رده 2500 متر و حداقل عرض جزیره میانی 3 متر است.

راه عبوری، ادامه راههای برون­شهری دوخطه دو طر فه در داخل شهرهای کوچک و متوسط میباشد به شرطی که عملکرد عبوری آن‌ها در داخل شهر یا روستا نیز حفظ شود. تقاطعهای این نوع معابر معمولاً همسطح است و فاصله بین آن‌ها در حدود 5/2 کیلومتر و ورود و خروج به این نوع راهها نیز تنظیم شده می­باشد.

ب – راههای شریانی درجه دو اصلی و فرعی:

معابر شریانی درجه دو به معابری گفته می­شود که در طراحی و بهره­برداری از آن به جابجایی و دسترسی وسایل نقلیه موتوری برتری داده می­شود. برای رعایت این برتری حرکت پیاده­ها در عرض خیابان کنترل می­شود راههای شریانی درجه دو شبکه اصلی راههای درون شهری را تشکیل می­دهند.

براساس آیین­نامه طراحی راههای درون­شهری راههای شریانی درجه دو خود به دو دسته خیابان شریانی اصلی و خیابانهای شریانی فرعی (جمع­کننده و پخش کننده اصلی) تقسیم­بندی می­شود. در صورتی که نقش اجتماعی و دسترسی خیابانهای شریانی درجه دو تنظیم و کنتر ل شود به صورت خیابان شریانی اصلی و در غیر  این صورت خیابانهای جمع و پخش­کننده اصلی محسوب می­شوند. شریانهای درجه دو اصلی راهی است که ارتباط بین خیابانهای جمع و پخش­کننده و بزرگراهها را برقرار می­کنند. در این خیابانها حداقل تعداد خطوط عبور در هر طرف 2 و سرعت طرح 70 و سرعت مجاز 55 کیلومتر در ساعت می­باشد. تقاطعها معمولاً همسطح و حداقل فاصله تقاطعها 500 متر می­باشد در این نوع معابر امکان دسترسی مستقیم به کاربریهای اطراف وجود دارد و حداقل عرض جزیره میانی 8/1 متر می­باشد.

شریانی درجه 2 فرعی (جمع و پخش­کننده) راهی است که ارتباط میان خیابانهای محلی و خیابانهای شریانی درجه 2 اصلی را برقرار  می­کنند. در خیابانهای جمع و پخش­کننده محل عبور عابران پیاده از عرض خیابان باید مشخص باشد. در این معابر تعداد خطوط عبور در هر طرف دو خط و سرعت طرح 50 و سرعت مجاز 40 کیلومتر در ساعت است. حداقل فاصله تقاطعها 300 متر و تقاطعها همسطح می­باشند. حداقل عرض پوسته 16 متر و نیازی به سکوی میانی نمیباشد.

ج – خیابانهای محلی: سرعت طرح در این گونه گذرگاهها 30 کیلومتر در ساعت پیشنهاد میگردد.

نقش دسترسی نیز میبایست در این گونه معابر به نحوی عمل نمایند که از عملکرد اجتماعی آن کاسته نشود. بدین منظور افراد پیاده مجازند که در هر نقطه‌ای که بخواهند از عرض خیابان عبور کنند راههای فرعی نیز خود به دو گروه اصلی و فرعی تقسیم میگردند در خیابانهای محلی اصلی حجم ترافیک بیشتر از خیابانهای محلی فرعی میباشد.

د – خیابان دسترسی: این نوع گذرگاههای آخرین رده‌بندی شبکه ارتباطی بوده و دسترسی به واحدها و مجموعه‌های مسکونی را فراهم می‌آورد.

گذرگاه سواره:

آن قسمت از عرض خیابان که اختصاص به عبور وسایل نقلیه دارد.

 گذرگاه پیاده:

عبارت است از تمام یا قسمتی از عرض یک معبر که جهت عبور پیاده اختصاص داده شده است.

کوچه:

معبری است که حداکثر عرض آن 12 متر باشد.

خیابان:

گذرگاهی که عرض آن بیشتر از 12 متر باشد

بن بست:

گذرگاهی است که انتهای آن بسته میباشد و عبور وسایل نقلیه و در بعضی مواقع عبور پیاده از انتهای آن ممکن نمیباشد.

دوربرگردان:

به فضای بازی گفته میشود که در انتهای گذرگاههای بن بست قرار داشته باشد و جهت دورزدن وسائل نقلیه پیش بینی میگردد. قطر دوربرگردان بصورت دایره‌ای با حداقل قطر 14 متر و به صورت چهارگوش با حداقل ابعاد 14*14 (با احتساب عرض پیاده رو) .

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها