سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

تحليل بر عملكرد ناموفق نقش شهرهای جديد در ايران،

1-1      تحليل بر عملكرد ناموفق نقش شهرهاي جديد در ايران،

توجه به نقش شهرهاي جديد در شكل گيري سكونتگاه هاي منطقه شهري سابقه اي حدود 30 ساله دارد و نخستين توجهات به اول دهه 50 شمسي يعني زمان تهيه طرح آمايش سرزمين (ستيران) برمي گردد. اما متأسفانه به رغم اين توجهات كه در طرح هاي گوناگون ملي و منطقه­اي طي 30 ساله گذشته مد نظر قرار گرفته، تحقق جمعيت پذيري اين شهرها آنطور كه انتظار ميرفت به وقوع پيوسته است. برخي از دلايل اين امر را ميتوان به شرح زير توضيح داد:

عدم تفكيك برنامه هاي بلند مدت، ميان مدت و كوتاه مدت

يكي از عوامل بسيار مؤثر در كندي حركت شهرهاي جديد، عدم درك مناسب جامعه حرفهاي از تفاوت برنامه هايي با افق هاي متفاوت است. ايجاد شهرهاي جديد، با توجه به درگير بودن گروههاي مختلف در مكانيابي و طراحي و اجرا، مسلماً در مقياس طرحهاي بلند مدت جاي ميگيرد. به عبارت ديگر توقع شكل گيري يك شهر جديد در دوره ملي 5 تا 10 ساله توقعي منطقي نخواهد

عدم انطباق با ساختار اجرايي و نظام مديريت شهري و مجموعه

نظام اجرائي و مديريت شهري ما، فارغ از بحث شهرهاي جديد، و به لحاظ ساختاري، دچار مشكلات و نارسايي هايي است كه آثار و عوارض آن به ويژه در مجموعة شهري تهران بيشتر خود را نشان ميدهد.

عدم جديت سياستگذاران و عدم تطابق برنامه هاي عملياتي و سياستهاي كلان

از ديگر چالش هايي كه در راه تحقق نقش شهرهاي جديد رخ نموده است عدم جديت و باور سياست گذاران كلان درگير موضوع شهرسازي بوده است. ميتوان گفت غير از شركت عمران شهرهاي جديد كه بنا به وظايف خود به دنبال احداث شهرهاي جديد بود، حتي در بدنه وزارت مسكن و شهرسازي نيز احداث شهرهاي جديد با جديت دنبال نمي شود و همواره با مخالفت هايي روبه رو بوده است. اين امر در ساير دستگاه هاي درگير نظير دستگاه هاي تأمين كننده آب، يا ارتباطات جادهاي و ريلي، همچنين تأمين كنندگان بودجه، نهادهاي محلي توسعه شهري و خلاصه تمامي نهادهاي درگير با شدت بيشتري دنبال ميشد. به عبارت ديگر به موضوع احداث شهرهاي جديد كه نوعي سياست فرابخشي كلان به منظور تأمين مناطق مناسب توسعه براي جمعيت رو به افزايش شهرنشين كشور بود، با ديد يك پروژه اجرايي بخشي نگاه ميشد كه كسي خود را ملزم به همكاري با آن نميديد. هرچند از شدت اين امر با تصويب قانون ايجاد شهرهاي
جديد ـ و پس از آن آييننامه اجرايي آن ـ كاسته شده است .

تغيير سياست هاي كلان شهرنشيني از جهت گيري در ايجاد مطلوبيت و كيفيت شهري به سوي جهت گيري مرتبط با تأمين مسكن

رشد شتابنده جمعيت شهرنشين كشور موجب بروز مشكل مسكن به شكل گسترده گرديد. اين امر توجهات مسئولان شهرنشيني را از سياستهاي كلان شهرنشيني كه ايجاد نقاط مناسب سكونت است، به مسئله تأمين مسكن آن با ديدي كمي نگر تغيير جهت داد. اين موضوع سبب شد شهرهاي جديد كه بهطور همزمان به كميت و كيفيت توجه داشتند در اثر تغيير سياستهاي مقطعي، توليد انبوه مسكن را در اولويت قرار دهند. لذا شهرهاي جديد به نقاطي براي اسكان افراد كم درآمد و ميان درآمد جامعه تبديل شدند و ساخت و سازهاي تعاونيهاي مسكن اولين نمود كالبدي شهرهاي جديد شد. اين امر خود تأثيرات روانياي به دنبال داشت كه باعث عدم تمايل گروههاي بالاي درآمدي يا گروههاي خواهان زندگي در فضا مطلوب گرديد.

عدم توجه به تفاوتهاي بنيادين شهرهاي جديد با ساير نقاط شهري و اشتباهات برنامه ريزي به دليل نو بودن موضوعات مرتبط

هرچند شكل گيري شهرهاي جديد مخصوصاً در دوره معاصر و پس از جنگ جهاني دوم سابقه گستردهاي در بين كشورهاي گوناگون دارد كه در بخش مربوط به آن ملاحظه شد، اما موضوع ايجاد شهرهاي جديد به شكلي متمركز و در تعداد بسيار، موضوع كاملاً جديدي در تجربيات كشور بود. اين امر موجب بروز اشتباهاتي در برنامه ريزي ها و پيش- بيني هاي مرتبط گرديد. از فاحش ترين اشتباهات كه تقريباً در تمامي طرح هاي جامع شهرهاي جديد تكرار شده است، پيش بيني حجم و گروه بندي جمعيتي در اين شهرهاست كه به مسئله ايجاد توقعات زود هنگام از طرح هاي بلند مدت دامن زده است. با توجه به بررسي هاي انجام شده به وسيله نگارنده تقريباً در تمامي طرح ها تركيب جمعيتي اسكان يابنده در شهرهاي جديد مشابه مناطق پيراموني يا شهر مادر در نظر گرفته شده، در حاليكه مطالعات ميداني حاكي از اسكان جمعيت جوان در شهرهاي جديد است كه مشابهتي با نقاط پيراموني ندارد

 جمعيت پذيري شهرهاي جديد معمولاً براساس نمودار خطي با شتاب افزايش ثابت در طي دوره برنامه ريزي در نظر گرفته شده است. به عبارت ديگر تغييرات در سال هاي اوليه بسيار كند است، سپس با شيب ملايم و از زمان رسيدن به حدي از جمعيت با شتاب بسيار زياد انجام مي پذيرد.

 اعمال رويه هاي متناقض

يكي از دلايل عدم شكلگيري به موقع شهرهاي جديد اعمال سياستهاي متناقض و عدم پاي بندي به طرح هاي از پيش انديشيده بود.

عدم انطباق با ويژگيهاي اقتصادي ـ اجتماعي جمعيت نيازمند مسكن

فقدان سياست ها و برنامه هاي جامع و يكپارچه در زمينة مسكن و توسعة كالبدي مجموعة شهري

همة آنچه تا اينجا به عنوان علت هاي عدم تحقق اهداف شهرهاي جديد برشمرديم، ناشي از علت اصلي ديگري هستند و آن «فقدان سياست ها و برنامه هاي جامع و يكپارچة در زمينة مسكن و توسعة كالبدي مجموعة شهري» است.

عدم مکان یابی اصولی شهرهای جدید

عدم مکان یابی اصولی شهرهای جدید همواره یکی از عوامل موثر در عدم موفقیت این شهرها می باشد به طوری که در هیچ یک از مکان یابی ها شهرها بر جنبه های علمی موضوع توجه نشده و عواملی همچون نوع مالکیت ( دولتی) نقش تعیین کننده در انتخاب مکان شهر جدید داشته اند . از این رو با توجه موضوع پژوهش سعی شده است در ادامه به بحث مکان یابی  شهر جدید پرداخته شده است.

کلیدواژه : شهرهای جديد
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها