سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ابعاد كيفي مسكن در برنامه ها و سياستهاي مسكن :

ابعاد كيفي مسكن در برنامه ها و سياستهاي مسكن :

تحولات اتفاق افتاده در عرصة تأمين نيازهاي كمي مسكن، سبب توجه به ابعاد كيفي مسكن در برنامه ريزي ها و سياستگزاري هاي مسكن شده است.

مثلاً وزارت مسكن ،‌برنامه ريزي فضايي و محيط زيست هلند سياست خود را از دهة‌ 1980 به بعد تأمين كيفيت و انتخاب آزاد مسكن تعريف مي كند. “‌ آنچه مردم مي خواهند، جايي كه زندگي مي كنند، از كميت به كيفيت، از سرپناه به محيط زيست مسكوني،‌از سياست مسكن به سياست محيط مسكوني”.

اين اهداف در گزارش بررسي كيفي مسكن هلند مندرج است كه هر پنج يا شش سال يكبار انجام شده و در سياست گذاري مسكن هلند نقشي كليدي دارد. هدف از اين بررسي كنترل كيفيت ذخيرة‌ مسكن هلند در طول دوره و افزايش ادراك در مورد عوامل مؤثر بر كيفيت مسكن است. بررسي كيفي مسكن نه تنها مسكن ،‌بلكه محيط مسكوني،‌ جنبه هاي فني مسكن همراه با استاندارد زيست و آسايش را در بر مي گيرد.

بررسي كيفي مسكن در هلند در سه دوره انجام شده است: 1983-1985؛ 1989-1991 ؛ 1994-1996 . نتايج اين بررسي ها در تدوين برنامه ها و سياستهاي مسكن هلند مورد استفاده قرار مي گيرند. مثلاً از نتايج سومين بررسي در سه جنبه نوسازي شهري، حفظ انرژي و مسكن كهنسالان استفاده شده است.

 

هدف سياست مسكن انگليس، توانمند ساختن هر خانوار براي دسترسي به مسكن مناسب با كيفيت خوب، متناسب با نيازهايش، در محيطي حتي المقدور مناسب و با تصرفي كه مايلست، مي باشد. اين اهداف در بيانيه سياست مسكن، انتخاب كيفيت: خانة‌ مناسب براي همه كه در دسامبر 2000 منتشر شده است ، مندرج مي باشد. اين سياست در سند جوامع پايدار: ساختن براي فرداكه در مارس 2003 منتشر شد، خانه هاي مناسب را در چارچوب وسيعتري قرار مي دهد كه عبارتست از ارتقاء كيفيت زندگي درجوامع محلي. به عبارتي توجه نه تنها معطوف تأمين“ مسكن مناسب” ، بلكه متوجه تأمين “ مكانهاي مناسب ” براي سكونت نيز مي باشد.

اين سياست از طريق بررسيهاي ذخيرة مسكن، كنترل شده و نتايج آن مورد ارزيابي قرار مي گيرد و ضمناً اقداماتي كه براي دستيابي به هدف خانه و محيط مسكوني مناسب لازم است، مشخص مي شوند. ايي بررسي ها كه قبلاً هر پنج سال يكبار انجام مي شد، از سال 2002 به طور ساليانه انجام مي شود تا نتايج اقدامات مرتباً مورد ارزيابي قرارگيرد. مجموعه شاخص هايي كه در اين بررسي ها مورد استفاده قرار مي گيرند، جنبه هاي كيفي متنوعي را مورد سنجش قرار مي دهند.

تا دهة 1990 بررسي كيفيت مسكن شامل بررسي استاندارد مسكن مناسب ( Housing Fitness Standard) بود. اين استانداردها مجموعه اي از الزامات اساسي را در بر مي گيرد كه واحدهاي مسكوني بايد از آنها برخوردار باشند تا بتوان آنها را به عنوان مكانهاي قابل قبول براي زندگي در نظر گرفت. اين استانداردها در سال 1989 به صورت قانون درآمده اند . اولياي محلي از اين قانون به عنوان مبنايي براي اقدام در مقابل مساكن نامناسب استفاده مي كنند( و نيز راهنماي تصميم گيري آنها براي اعلام مناطقي است كه بايد بازسازي شوند و مقاصد ديگر منجمله ارزيابي شرايط ذخيرة مسكن).

از آنجايي كه اين استانداردها با درك نوين از مفهوم بهداشت و ايمني سوانح در مساكن تطابق نداشت و بيشتر به شرايط مسكن مي پرداخت تا به نتيجة‌ حاصل از اين شرايط، در نتيجه دولت انگليس تصميم گرفت كه استاندارد مناسب بودن مسكن را با يك روية ارزيابي براساس خطرپذيري جايگزين كند.

حكومت پيشنهاداتي براي جايگزيني استاندارد مناسب بودن با نظام درجه بندي بهداشت و ايمني مسكن( Housing Health and Safety Rating System ) ارائه كرده است. يك سند مشورتي كه در مارس 2001 منتشر شده است، راههاي استفاده از HHSRS  را براي پشتيباني از تصميماتي كه اولياي محلي بايد بگيرند تا استانداردها را تقويت كنند، به تفصيل توضيح مي دهد.

در سال 1996 يك نظام اندازه گيري كيفي ديگر نيز تدوين شده است : نظام شاخص هاي كيفي مسكن Housing Quality Indicator) ) كه يك ابزار اندازه گيري و ارزيابي است كه به منظور ارزيابي طرحهاي مسكن براساس كيفيت و نه صرفاً‌ هزينه طراحي شده است. اين نظام، كيفيت طرحهاي مسكوني را براساس سه طبقه بندي اصلي ؛ محل قرارگيري، طرح معماري و اجرا، ارزيابي مي كند. اين شاخص به ويژه توسط اولياي محلي براي ارزيابي مساكني كه از محل بودجه عمومي ساخته مي شود طراحي شده است. توصيه شده كه اين شاخصها توسط تعاوني هاي مسكن در استانداردهاي طرحهاي توسعه آنها مورد استفاده قرار گيرد. هدف اين است كه در طولاني مدت، نظام شاخص هاي كيفي مسكن به عنوان ابزاري منعطف براي ارزيابي كيفيت مسكن  هم توسط مصرف كنندگان و هم سازندگان در ذخيرة موجود مسكن و مساكن جديد مورد استفاده قرار گيرد . براي دستيابي به اين امر DETR در حال طراحي آزمايشهايي است كه اين شاخص ها را در طيف متنوعي از شرايط بسنجد.

درجه بندي كيفيت كه از ارزيابي با اين شاخصها حاصل مي شود، همبستگي مستقيم با ارزشهاي مالي ندارد و نيز استانداردهاي حداقل را معين نمي سازد. از نظام شاخصهاي كيفيت مسكن مي توان هم در مسكن اجتماعي و هم در ساير انواع مساكن براي بهبود طرحهاي مسكوني استفاده كرد. يكي از كاربردهاي اصلي آن اين است كه به اركان مسكن اجتماعي و ساير اركان تأمين مالي مسكن، امكان ارزيابي طرحهاي مسكن بر مبنايي ثابت را مي دهد. ضمناً سازندگان بالقوه و معماران آنها مي توانند براساس اين نظام شاخصها تصميماتي بگيرند كه منجر به مساكني با كيفيت بالاتر و حداقل الزامات هزينه اي باشند.

بخشهايي از هر دو نظام HHSRS   و HQI  در ارزيابي كيفيت مسكن انگليس در سال 2001 گنجانده شده اند.

در آمريكا استانداردهاي كيفيت مسكن كه وضع شده اند، براي ارائه كمك مالي به مسكن اجباري هستند. به عبارتي تمامي انواع مساكن براي اينكه بتوانند از كمك هزينه مسكن برخوردار شوند، بايد واجد شرايط لازم در اين استانداردها كه هدف آن تأمين مسكن مناسب،‌ سالم و بهداشتي با هزينة مناسب جهت خانوارهاي كم درآمد است باشند.

اين استانداردها مجموعه اي از استانداردهاي مسكن و محيط مسكوني   را در بر مي گيرند كه توسط اولياي مسكن اجتماعي بايد به طور خاص و نيز ساليانه انجام شوند و شرط دسترسي به كمك هزينه مسكن، برخورداري از اين استانداردها است.

کلیدواژه : برنامه ریزی مسکن
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها