سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

مسکن پایدار و اهداف و اصول طراحی آن

مسکن پایدار :

در مراحل اولیه شهرنشینی ، انسان ابزار لازم برای دخالت در طبیعت و برهم زدن تعادل آن را نداشت ، پس از آن نیز هنگامی که به طور محدود امکانات بشر افزایش یافت، از ایجاد تغییر و تخریب در طبیعت و محیط زیست به طور گسترده امتناع ورزید . شاید به این دلیل که آن را منبع حیات و بقای خود می‌دانست . این تعادل مدت زمان بسیار طولانی بر جا مانده بود تا در قرن نوزدهم با پیشرفت سریع فناوری در پی آن روند شهرنشینی این رابطه گسسته شد  (برانفری،1383).

با مطالعه‌ی  آمار مربوط به رشد شهرنشینی در تمام نقاط جهان ، به ویژه کشورهای در حال توسعه و همین طور در این ، می‌شود که تا بیست سال آینده حدود 60 درصد مردم جهان در شهرها زندگی خواهند کرد . این آمار در ایران تا 70 درصد هم پیش‌بینی‌شده است اضافه شدن هر خانوار به مجموعه‌ی ساکنان شهرهای یک کشور تبعات مختلفی دارد که مهم‌ترین آن‌ها تأمین مسکن است .

برای مقابله با تأثیرات منفی گسترش شدید شهرنشینی در به کارگیری زمین بیشتر ، آب و هوای سالم که سبب آلودگی هوا ، آلودگی صوتی ناشی از تمرکز صنایع و وسایل نقلیه ، توسعه‌ی عمودی شهرها و تولید مواد زائد می‌شود . در نظر گرفتن مقوله‌ی توسعه  پایدار در مسکن و سکونت‌گاه‌های انسانی ضروری است . شهرها و سکونت‌گاه‌های انسانی باید به صورتی توسعه یابند که هزینه‌ای از این نظر بر دوش نسل‌های آینده منتقل نشود و توانایی نسل‌های آینده را در برآورده کردن نیازهای خود محدود نسازد . برای تحقق این مسئله شهرنشینی و در نتیجه جمعیت باید تعادل مناسبی با منابع طبیعی موجود در محل داشته باشد و شهرسازی و ساخت و ساز کمترین تأثیر را بر محیط طبیعی بگذارد . توجه به مسائلی چون عوارض طبیعی زمین و توپوگرافی در طراحی ، توجه به مسائل بوم شناختی و اقلیم محل و به‌کارگیری راه‌حل‌های بومی برای رفع معضلات آن ، سازگاری و در بهترین حالت ، تعامل معماری با طبیعت ، جلوگیری از آلودگی منابع آب الزامی به نظر می‌رسد . در این روند متخصصان محیط زیست بر این باورند که تنها توجه به مسائل درون شهر همچون استفاده از نوعی معماری هماهنگ با طبیعت ، استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر و به حداقل رساندن استفاده از منابع انرژی پایان یافتی کفایت نمی‌کند ، بلکه رشد نامحدود افقی شهر و توسعه‌ی  ساخت‌وساز در حومه‌ی آن ، همچنین حاشیه‌نشینی ، علاوه بر تخریب طبیعت و زمین‌های بکر و تأثیر نامطلوب بر منابع آب ، سبب دور شدن مسیرها و فواصل و مصرف سوخت و آلودگی روبه تازید زیست  می‌شود .

مسکن مهم‌ترین عنصر شهر است که در توسعه‌ی پایدار شهر به پایداری آن اساسی‌ترین وجه آن شناخته می‌شود . توسعه‌ی مسکن علاوه بر محیط‌زیست ، بر اقتصاد ، فرهنگ و مسائل اجتماعی تأثیر می‌گذارد . درحالی‌که افزایش شهرنشینی و تقاضای رو به رشد مسکن توجه اغلب مسئولان را به رفع نیاز مسکن شهروندان جلب می‌کند ، اما مسئله‌ی اصلی در توسعه‌ی پایدار مسکن ، توجه به نیازهای نسل آینده در عین بر طرف کردن نیازهای فعلی مسکن افراد جامعه است ، به شکلی که تأمین مسکن امروز با کمترین تغییر حالت در محیط طبیعی ، این امکان را به نسل آینده بدهد که به شکلی بهینه برای خود فضای زیستی مناسبی فراهم کنند .

در دومین اجلاس اسکان بشر (1996) در استانبول مسکن مناسب چنین تعریف شده است: سرپناه مناسب تنها به معنای یک سقف بالای سر هر شخص نیست؛ سرپناه مناسب یعنی آسایش مناسب، فضای مناسب، دسترسی فیزیکی و امنیت مناسب،امنیت ما لکیت، پایداری و دوام سازهای، روشنایی، تهویه و سیستم گرمایی مناسب، زیرساخت های اولیه مناسب از قبیل آب- رسانی، بهداشت و آموزش، دفع زباله، کیفیت مناسب زیست محیطی، عوامل بهداشتی مناسب، مکان مناسب و قابل دسترس از نظر کار و تسهیلات اولیه است که همه این موارد باید با توجه به استطاعت مردم تأمین شود

موارد زیر تعاریف ویژگیهای مسکن پایدار است:

از دیدگاه اجتماعی: خانه یا آپارتمان مکانی برای خانواده است که معنایی نمادین از وضعیت اجتماعی آن خانواده دارد.

از دیدگاه عملی: خانه یا آپارتمان مکانی برای انجام فعالیتهای اوقا فراغت و استراحت است و برای فعالیتهای پیشرفته جایی ندارد.

از دیدگاه روانشناختی: خانه یا آپارتمان مکانی برای خلوت و صمیمیت است.

از دیدگاه اقتصادی: خانه یا آپارتمان کالایی است که به فروش میرسد یا اجاره داده میشود.( ورمقانی،1392:3)

2-10   اهداف کلی و کلیدی در طراحی ساختاری مسکن پایدار :

کاهش استفاده از مصالح و انرژی و افزایش عناصر سالم در بناها

افزایش درآمد و اشتغال با توسعه در تولید مواردی که با فرهنگ مردم همخوانی دارد

بهره گیری از فرایند مشارکتی مراجعان و مصرف کنندگان ،

آشنایی طراحان با مفاهیم تحلیل چرخه حیات و آثار بومی با بررسی تأثیر عوامل به کار رفته در دوره ساخت ؛

اطمینان از ارائه آموزش کافی به مجریان ساختمان ؛

طراحی ساختمانی  اصول معماری اقلیمی را دنبال کند و تأثیر محیطی را کاهش دهد ؛

طراحی کمربندی سبز برای تولید غذا ، حفاظت محیطی و حریم اجتماعی ؛

دی کانتسراکشن به عنوان مقدمه ای بر راهبر مصالح پایدار و جانشینی برای تخریب ؛

مجاز سازی ساختمان‌ها به جای استفاده مجدد از مصالح و اجزا آن‌ها؛

تأمین هزینه‌های کار اضافی مرتبط با پیاده سازی و جدا سازی مصالح با فروش مجدد مصالح بازیافتی؛ (محمودی 1388، 117)

2-11  اصول طراحی مسکن پایدار:

  • طراحی مسکن به طوری که سرپناه و امنیت را تأمین کند؛
  • مجاورت محل‌های مسکونی و تراکم زیاد آن‌ها و ایجاد کاربری مختلط در آن؛
  • جلوگیری از توسعه‌ی افقی و جهت تسهیل خدمات‌رسانی ؛
  • استفاده از زیبایی محیط پیرامون بدون دست‌کاری جدی آن‌ها؛
  • استفاده از فضایی باز مانند خیابان‌ها ، پارک ها و میادین برای تسهیل تعامل اجتماعی و سلامت اکولوژیک ؛
  • پیوستگی طراحی حمل و نقل و بهره برداری از زمین با تأکید بر وسایل نقلیه‌ی جمعی ؛
  • تنظیم قواعد در مجموعه‌های ساختمانی با دیدگاه ایجاد نواحی و مناطق مختلف ؛
  • بهبود روابط اجتماعی و محلی ؛
  • انتخاب زمین برای ساخت مسکن با توجه به مسائل توپوگرافی و زمین شناسی ؛
  • حفظ بناهای تاریخی؛
  • خانه‌های سالم ، راحت و امن؛
  • انعطاف‌پذیری ، قابلیت تطبیق یا گسترش فضا؛
  • توجه به جزییات ؛
  • ارتقا استانداردهای مسکن و روش‌های جدید برنامه‌ریزی ؛
  • وجود آب بهداشتی و رعایت و ارتقای بهداشت ؛
  • ایجاد امکان دسترسی معلولان ؛
  • ارائه‌ی راهکارهایی برای جلوگیری ایجاد شده توسط ضایعات ؛
  • توجه به ساخت مسکن برای افراد کم درامد ؛
  • تعامل با طبیعت و طراحی با نیاز کم به منابع انرژی ؛
  • عایق کردن خانه در برابر حرارت و سرما ؛
  • بهره برداری از منابع انرژی تجدید پذیر مثل باد و خورشید ؛
  • مصرف کم آب؛
  • جمع‌آوری آب و باران برای مصارف مشخص ؛
  • به کار گرفتن فناوری‌های هوشمند برای ارتقای امنیت (محمودی 1388؛8-9)
کلیدواژه : مسکن پایدار
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان

تماس با ما

شماره تماس

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به واتساپ

برگشت به منوی تماس ها

اتصال به تلگرام

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها

برگشت به منوی تماس ها